Zadejte e-mail pro zasílání aktualit
Pro registraci Vašeho e-mailu Vám bude zaslán aktivační e-mail. Řiďte se jeho instrukcemi.
Přidat vlastní novinku

Letohrad
Destinační společnost Východní Čechy
Orlické hory a podorlicko
Sdružení obcí Orlicko
Království Orlice


Najdete nás také na:
Facebook

Putování po historických městech Čech, Moravy a Slezska
Parafialna katedra barokowa p.w. św. Wacława jest najpiękniejszym klejnotem architektonicznym miasta. Stoi w bezpośrednim sąsiedztwie zamku, skierowana monumentalną, szeroką i wysoką elewacją frontową do rynku. Kościół został zbudowany przez Hynka Jetřícha Vitanovskiego z Vlčkovic w latach 1680-1685. Zdobią go wyjątkowe stiuki włoskiego mistrza Giovanniego Maderny.

Trochę z historii kościoła...

Masywna barokowa budowla wabi swoim wyglądem zewnętrznym i dekoracjami do zwiedzenia wnętrza. Z rynku wchodzi się tu przez pięcioro wejść. Środkowe troje drzwi prowadzą do katedry, lewe do zakrystii, a prawe do kaplicy braterskiej, nazwanej według braterstwa maryjnego, założonego przez Vitanovskiego w 1665 roku przy kościele w Orlicy. Braterstwo zostało później przeniesione do Kyšperka. Piętrowa elewacja kaplicy jest podzielona pilastrami i zwieńczona tablicowym skrzydłem z wolutami. W górnej część elewacji zewnętrznej umieszczono herb właściciela dóbr ziemskich, hrabiego Vitanovskiego - w prawej części herbu znajduje się rodowy lemiesz Vitanovskich, w lewej zaś - czeski lew ze złotą gwiazdą. Lew ten pojawił się na herbie Vitanovskiego w 1661 roku, w którym to został wyniesiony przez cesarza Leopolda I do stanu hrabskiego i mógł dodać te atrybuty do swego herbu.

Aby wewnątrz katedry bezpośrednie światło słoneczne nie rozpraszało myśli wierzących skupionych na Bogu, okna katedry są umieszczone jak najwyżej, zgodnie z zasadami panującymi w okresie baroku. W kościele każdy powinien uwolnić się od wszystkiego co świeckie. Wystrój wnętrza, a w szczególności sklepienia, zachwyca swoim pięknem i bogactwem. Wystrój oparto na przekonaniu, że cały świat i wszystkie stworzenia chwalą Pana. Na sklepieniu nawy i na prezbiterium znajdują się postacie czterech ewangelistów i czterech proroków, na łuku triumfalnym postacie aniołów, adorujących Madonnę oraz reliefy herbów właścicieli posiadłości Kyšperk, hrabiego H. J. Vitanovskiego (po prawej) oraz hrabiny J. M. Vitanovskiej, z domu Hrzánovej z Harasova (po lewej), po zewnętrznej stronie łuku reliefy Wiary, Nadziei i Miłości, w prezbiterium anioły z symbolami czterech cnót kardynalnych - Roztropności, Sprawiedliwości, Męstwa, Umiarkowania. Wyposażenie kaplicy jest prawie jednolite, rokokowe, pochodzące z lat 1783 - 86 autorstwa rzeźbiarza Hynka Tomáška z Jedlové na Morawach, stolarza J. J. Schofra z Králík oraz deauratora Františka Jeschka z Litomyšle. Główny ołtarz to kolumnowa architektura z postaciami świętych Wojciecha i Prokopa w skali naturalnej. Główny obraz w ołtarzu, Śmierć świętego Wacława z 1785 roku namalował malarz artysta Christian Sambach, dyrektor akademii malarstwa w Wiedniu. Na nastawie głównego ołtarza znajduje się obraz św. Ludmiły nieznanego autora z II połowy XIX wieku. W ołtarzach bocznych z 1786 roku obrazy Święta Rodzina (po stronie Lekcji) oraz Święty Jan Nepomucen (po stronie Ewangelii) autorstwa miejscowego artysty malarza Jana Umlaufa. W 1894 roku zastąpiły one pierwotne obrazy Antonína Regnarda, który malował je na podstawie pierwowzoru Petra Brandla. W głównej nawie znajdują się jeszcze ołtarze uboczne - Matki Boskiej Bolesnej oraz Ecce Homo. Ambona pochodzi z 1786 roku, stoi na niej postać św. Jana Chrzciciela. Obraz w nawie Chrystus przy stole z męczennikami w Emaus z lat siedemdziesiątych XVIII wieku jest prawdopodobnie dziełem Antonína Regnarda albo ucznia szkoły Brandla. Barokowy obraz Narodziny Pana pochodzący z 1725 roku zgodnie z jedną wersją dzieło Ant. Regnarda, a zgodnie z drugą - Jakuba Kratochvíla, został odrestaurowany w 1836 roku przez malarza Josefa Müllera ze Žamberka, później (w 1879 r.) przez Jana Umlaufa. Piaskowcowa chrzcielnica w stylu baroku pochodzi z lat czterdziestych XVIII wieko, pokrywę ozdabia pozłacana rzeźba z drewna św. Jana Chrzciciela z późniejszego okresu.

Organy wykonane były w 1774 roku w warsztacie J. I. Strejsla z Králík, a sztafirowane w 1796 roku przez Františka Janotę z Jaroměřa. W 1897 roku praski organmistrz Šimon Petr dokonał wymiany pierwotnych piszczałek barokowych na nowe, przez co organy straciły wiele ze swojej wartości. Koszt tej operacji wynosił wówczas 2070 złotych. Droga krzyżowa pochodzi z 1902 roku, producentem jest firma Müller w Insbrucku, została wykonana z terakoty i kosztowała 2979 koron.

W nawie kaplicy, z prawej strony umieszczony jest nagrobek w stylu empirowym hrabiny Teresy Marcolini - Feretti z 1834 roku, na ścianie znajduje się tablica upamiętniająca rodziców ówczesnej właścicielki dóbr ziemskich, hrabiny Anny Stubenberg, złożonych w grobowcu w Častohosticach u Nových Syrovic na Morawach. Pod kaplicą znajduje się krypta, w której jako pierwszy złożony był w 1681 roku hrabia Hynek Jetřich Vitanovský z Vlčkovic a jako ostatnia w 1875 roku - hrabina Teresa Nimptsch, z domu Marcolini - Feretti.

1 kwietnia 1726 roku uzyskano zgodę na przeniesienie parafii, która do tej pory znajdowała się w Lukavicy, do Kyšperka, oraz na wyświęcenie kaplicy na kościół parafialny, którym jest on do dziś. Dnia 15 czerwca tegoż roku w Boże Ciało w dniu św. Wita Boże Ciało zostało przeniesione z Lukavicy do Kyšperka przez proboszcza Jana Mlejnka, rodaka z Výprachtic, który został pierwszym proboszczem w Kyšperku.

W czasie pierwszej wojny, w dniu 4 grudnia 1916 roku zarekwirowano dwa dzwony do celów wojennych. Dzień wcześniej, w pierwszą niedzielę adwentu, dzwoniono nimi po raz ostatni w godzinach od 4 do 5 po południu. Dzwony, które nabyto w ich zastępstwie, zostały skonfiskowane 7 kwietnia 1942 roku do celów drugiej wojny światowej. W przeddzień również dzwoniono nimi na pożegnanie.
Obok dzwonnicy w dniu 28 września 1924 roku został uroczyście odkryty pomnik Františka Vladislava Heka, pisarza i działacza odrodzenia narodowego, bohatera powieści Mistrza Aloisa Jiráska F. L. Věk, zmarłego w Kyšperku 4 września 1847 roku.

W bani wieżyczki na kościele ułożono dokumenty upamiętniające zdarzenia z lat 1748, 1824, 1859 oraz 1934.
Kulturní centrum Letohrad

Václavské nám. 77

561 51 Letohrad

IČO: 70964891

tel.: 465 622 092

e-maily: info@letohrad.eu, muzeum@letohrad.eu, kultura@letohrad.eu, knihovna@letohrad.cz


Ředitel:
Jaroslav Moravec
tel.: 465 622 255
e-mail: jaroslav.moravec@letohrad.eu

Dnes je

Svátek má :

Z naší fotogalerie

Radnice Zámek